i guess i thought i'd feel something

Remigio Bencivenni joland novaj Skrótowiec: pochodzący z Florencji końca VIII wieku śpiewak operowy odkryty przez Luigiego Cherubiniego, jego muza i kochanek, przeprowadził się wraz z nim do Paryża, gdzie stał się sławą operową zanim zniknął w wyniku nagłej przemiany w wampira. Przed śmiertelnikami przedstawia się jako Vincente Pratesi melepeta 23 (225) nauczyciel śpiewu klasycznego on/jego wampir Zanim rozsmakował się w krwi, mógł jeszcze poczuć słodką rozkosz uwielbienia ze strony wielu. Stoi na scenie po premierze Medei, po prawicy ich wspaniałej Dirce, która drugą ręką ujmuje dłoń ich pierwszego basu, Kreona. Gdy na widowni zapalają się światła, twarze wyłaniają się z mroku, a wszystkie oczy zdają się być skierowane wyłącznie w stronę sceny i śpiewaków. Klaszczą intensywnie, jeden z recenzentów wstaje, Remigio widzi jego szczery zachwyt, kiedy patrzy prosto na niego. Odwzajemnia to zainteresowanie, rozciągając usta w uśmiechu.
Pomyśleć, że nie tak dawno temu jedyne występy pozostające w jego zasięgu to cotygodniowa suma w Katedrze Santa Maria del Fiore. Otoczony innymi tenorami chóru harmonizował wspólnie z nimi psalmy w łacinie, by całą grupą uświetnić uroczystość w jednej z najpiękniejszych świątyń Toskanii. Syna bogatego kupca stać było na wykształcenie muzyczne pod czujnym okiem mistrza, ale od wieków wiadomo, że większość drzwi należy wyważać sprytem, urokiem. Rzadko wystarczy łut szczęścia.
Kiedy zauważył jak w jednej ze środkowych ław, zawsze na tyle blisko, aby mieć dobry widok na chór, pojawiał się ten sam wierny. Z pełną uwagą i niemal nabożną czcią wlepiał swój zachłanny wzrok. Remigio wiedział, że w końcu mężczyzna przestawi mu się, a gdy nadszedł ten dzień, pierwszymi słowami Luigiego Cherubiniego było “moja muzo”.
Teraz stoi w swoim pokoju na pierwszym piętrze paryskiej kamienicy, mając naprzeciw siebie kompozytora. Bencivenni, w samym szlafroku, krzyżuje ręce ze znużonym wyrazem twarzy. Żadnego wrażenia nie robi na nim widoczna złość na twarzy kompozytora.
— Powinieneś być ostrożniejszy — syczy po florencku. Krótkie prychnięcie. — Brzmisz jakbyś był dalej zaskoczony, że nie jesteś jedyny. W mgnieniu oka zostaje pochwycony w silnym uścisku. Czuje drażniący zapach pudru do peruk. — Przyjechałeś tu ze mną, jesteś coś mi winny. — Przyjechałeś tutaj z żoną. Mam dość bycia jedynie nałożnikiem wielkiego artysty.
Gdy kilka lat później znika bez słowa, wybuchają plotki. Być może to rewolucjoniści porwali śpiewaka z Florencji? Czy Remigio Bencivenni był szpiegiem pod przebraniem? Zemsta jednego z kochanków? Ktoś usłyszał o występach podobnego mu mężczyzny na ulicach Wenecji, gdzieś w Barcelonie, ale to nie mógł być on. Remigio Bencivenni rozpływa się w powietrzu.

Odautorskie jaki Remek jest, każdy widzi. Lubi się bawić, lubi ciekawe towarzystwo, dalej ma wysokie mniemanie o sobie i swoim talencie. Postać Luigiego Cherubiniego to istniejąca w historii osoba kompozytora florenckiego, który faktycznie stworzył operę pod tytułem Medea, gdzie z mojej wersji oryginalnym Jazonem był właśnie Remigio.
mail do kontaktu: zasmucony.melepeta@gmail.com discord: kot.bonifacy