Ale my żyjemy w mieście bez słońca, więc potrzebna nam jest wszelka pociecha. Dlatego na ogół wierzę.

09.06.2026Ale my żyjemy w mieście bez słońca, więc potrzebna nam jest wszelka pociecha. Dlatego na ogół wierzę. pisane przez Miriam Irmina Baptiste oraz Rasha Nafi Jo Nesbø Macbeth

Alea iacta est

31.05.2026Alea iacta est pisane przez Isobel de Kant oraz Oren WalshKości zostały rzucone (Juliusz Cezar przekraczając Rubikon, 10.01.49 r.p.n.e.)

Czasami, by odnieść triumf, wystarczyło żyć, gdy inni umierali. To także może być talentem.

Oren Walsh Miles Mcmillan Skrótowiec: Sierota - Matka zachlała się na śmierć - Ojciec wyparował, gdy był jeszcze kilkulatkiem - Starszy brat - Bohater rodziny w syndromie DDA - Kilka zatargów z prawem - Liczne kontakty z istotami, które przed laty uczono go zabijać - Niewielki pentagram znaczący prawy nadgarstek i srebrny naszyjnik w kształcie sztyletu przypomnieniem o dawnej przysiędze - Wyklęty przez własnych braci Axolotl 12/07/1989 Haker Łowca Dzień, w którym jego ostatni znajomy zniknął w tajemniczych okolicznościach nie różniłby się niczym od innych, gdyby nie nagłe pojawienie się w okolicy czarnego Jaguara z przyciemnionymi szybami. Właściciele tak drogich samochodów zwyczajnie nie zapuszczali się w tę część Newham, obawiając się aktów wandalizmu. Nic więc dziwnego, że zaledwie jedenastoletni wówczas Oren doskonale zapamiętał moment, gdy siedzący za kierownicą długowłosy mężczyzna o dużych zielonych oczach, których z pozoru opanowane spojrzenie, gdy przejeżdżając powoli obok, opuścił na moment szybę, sprawiło że poczuł nagłe drgawki. Nie zdawał sobie jeszcze sprawy, że nie wbijając wzroku w mokry chodnik przeszedł drugi etap specyficznego testu jednej z organizacji Łowców. Pierwszym, jak dowiedział się kilka miesięcy później było sama umiejętność przetrwania w dzielnicy, której ubóstwo i związany z tym wysoki wskaźnik przestępczości od dawna przyciągało wampiry żadnej ludzkiej krwi. W końcu kto zwróci uwagę na jeszcze jednego trupa w miejscu znanym z wiecznych zamieszek ? Na pewno nie miejscowe służby. Każdy nowo wybrany rząd potrafił wyłącznie obiecywać przekazanie większych środków na wsparcie podobnych zakątków i nic więcej. Dzieciaki, którym tak jak jemu przyszło żyć w slumsach, musiały przede wszystkim jak najszybciej nauczyć się dbać same o siebie i ewentualnie najbliższych. Zwłaszcza, gdy podobnie do Walsha po odejściu ojca zostawały z automatu mianowane głową rodziny, a ich matka wyżej ceniła sobie stały dostęp do taniego alkoholu niż zapewnienie godnego bytu dwójce swoich pociech. Dorastając chwytał się wszelkich prac, również tych nielegalnych, byle tylko uchronić młodszą siostrzyczkę przed wszelkim złem tego świata. Okradał przechodniów, dealował, sprzedawał własne ciało, dorabiał na zmywaku, pomagał w drobnych naprawach, lecz i tak zawsze na koniec miesiąca brakowało im kasy. Niespodziewana propozycja praktykowania u Łowców wydała się mu niemal zrządzeniem losu. Był jeszcze zbyt młody, by zastanawiać się nad konsekwencjami tej decyzji. Zresztą, gdyby ktoś po tych wszystkich latach pozwolił mu cofnąć czas, najprawdopodobniej bez najmniejszego zawahania podjąłby ją ponownie. Dopóki bowiem jego mała Tamara ma względnie zabezpieczoną przyszłość, warto jest co dzień balansować na cienkiej granicy między życiem a śmiercią.

Odautorskie Cytat w nagłówku pochodzi z powieści historycznej pt. Pole mieczy (seria Imperator) pióra Conna Igguldena. Młodsza siostra do oddania. Chętnie przyjmiemy także wszelkie inne wątki i powiązania. Ewentualna dodatkowa droga kontaktu: mailowo pod ptkaln@gmail.com lub na Discordzie pod pantera_sniezna.

Duszyczki

Tamara Walsh Do przejęcia

Młodsza o pięć lat siostrzyczka niezdająca sobie sprawy z profesji brata. Liczne kłótnie związane z niewiedzą, gdzie przepada na całe dnie i niezrozumieniem czemu nie pozwala jej zaglądać w niektóre zakątki miasta. Jedyna osoba, dla której gotów byłby faktycznie poświęcić własne życie. Profesja obojętna.