⊹
Pisanie wątków
⊹
✧
Pod kartami postaci pozostawiamy jedynie komentarze odautorskie!
✧
Aby rozpocząć rozgrywkę fabularną/wątek/fabułę z inną postacią, opublikuj post z opisem wątku.
Do treści posta możesz (nie musisz) użyć gotowego kodu. Historię rozpisujecie w komentarzach pod tym właśnie postem. Obowiązujące etykiety: imiona i nazwiska postaci biorących udział oraz hasło wątek.
✧
Aby orientować się w prowadzonych wątkach proponujemy, nie jest to jednak obowiązkowe, aby założyć post z chronologią.
Aby założyć post z chronologią możesz (nie musisz) skorzystać z gotowych kodów. Opublikuj post z chronologią z datą na 2020 rok lub wcześniejszą i podlinkuj chronologię w karcie postaci.
✧
Stwórz post opisujący istniejące relacje Twojej postaci.
Aby założyć post z relacjami możesz (nie musisz) skorzystać z gotowych kodów. Opublikuj post z relacjami z datą na 2020 rok lub wcześniejszą i podlinkuj relacje w karcie postaci.
✧
Wskazane jest publikowanie opowiadań o Twojej postaci, ale nie są one obowiązkowe. Chcemy o twojej postaci wiedzieć jak najwięcej!
Skorzystaj z wzoru na początek opowiadania. Do każdego opowiadania dodajemy następujące etykiety: imię i nazwisko, pseudonim z blogosfery, opowiadanie.
✧
Nie musisz, ale możesz pokusić się o założenie posta z telefonem postaci.
Aby założyć post z telefonem postaci możesz (nie musisz) skorzystać z gotowych kodów. Opublikuj post z telefonem z datą na 2020 rok lub wcześniejszą i podlinkuj telefon w karcie. Do każdego posta z telefonem dodajemy następujące etykiety: imię i nazwisko, pseudonim z blogosfery, telefon.
⊹
Limity czasowe
⊹
✧
Aby nie przysłaniać zbyt często treści innych autorek i autorów, narzucamy limity czasowe.
✧
Pomiędzy kartą postaci a kartą postaci — 3h oraz co najmniej 2 komentarze pod kartą.
✧
Pomiędzy karta postaci a opowiadaniem — 24h plus minimum 2 komentarze pod opowiadaniem.
✧
Pomiędzy karta postaci a rozgrywką fabularną/wątkiem/fabułą z inną postacią — brak limitu.
✧
Pomiędzy rozgrywką fabularną/wątkiem/fabułą z inną postacią a kartą postaci — 1h bez limitu względem komentarzy.
✧
Pomiędzy rozgrywką fabularną/wątkiem/fabułą z inną postacią a opowiadaniem — 1h bez limitu względem komentarzy.
✧
Pomiędzy rozgrywką fabularną/wątkiem/fabułą z inną postacią a rozgrywką fabularną — brak limitu.
✧
Pomiędzy opowiadaniem a opowiadaniem — 24h oraz co najmniej 2 komentarze pod opowiadaniem.
✧
Pomiędzy opowiadaniem a kartą postaci — 3h oraz co najmniej 2 komentarze pod kartą.
✧
Pomiędzy opowiadaniem a rozgrywką fabularną/wątkiem/fabułą z inną postacią — brak limitu.
⊹
Obecności i urlopy
⊹
✧
Na blogu występują comiesięczne listy obecności trwające tydzień. Karty postaci osób, które nie zgłosiły obecności, zostaną przeniesione do wersji roboczych.
✧
Aby uniknąć przesunięcia karty do wersji roboczych, należy zgłosić urlop w odpowiednim dziale. Maksymalny czas urlopu to dwa miesiące. Po tym czasie karty postaci danej osoby zostaną przeniesione do wersji roboczych.
✧
Jeśli zniknęliście a marzy wam się powrót, chęć tę należy zgłosić w odpowiednim temacie. Cieszymy się, że do nas wracasz! No hard feelings. ☺
Nie możesz uwierzyć, że od czasu twojej bezbrzeżnie okropnej przemiany w dzikie monstrum minął już ponad rok. Nie bez powodu na czas swojego nieudanego samobójstwa wybrałeś akurat lipiec. Był to miesiąc, gdy z italijskiego nieba lał się jeszcze palący żar jakby słońce chciało wypalić dziurę w skorupie ziemskiej aż do samego jądra. Wszystko jednak kiedyś się kończy (no może oprócz życia diabła, jakie przyszło ci wieść już zdecydowanie zbyt długo), więc twoje ulubione upały, na które tak często narzekali zagraniczni turyści, miały niedługo nieco zelżeć, przypominając o zbliżającej się coraz większymi krokami jesieni, kiedy to miasto stawało się zdecydowanie mniej gwarne. Jakby powoli zaczynało wymierać. Nie chciałeś tego znowu oglądać, więc postanowiłeś po prostu zniknąć z tego pieprzonego świata, do którego i tak nigdy nie pasowałeś. Przyszło ci grać rolę najstarszego syna capo mafii narkotykowej, więc każdy twój dzień wypełniony był licznymi szkoleniami mającymi przygotować cię do przyszłego zajęcia jego miejsca. Ty jednak nigdy nie widziałeś się w tej roli. Nie lubiłeś nawet być zamieszanym w szybkie zabijanie często przypadkowych ludzi, a co tu dopiero mówić o ich torturowaniu za kilka gramów lub sprzeniewierzenie się jakimś durnowatym zakazom, którym najczęściej daleko było to miana szlachetnych. A gdybyś miał kiedyś faktycznie wziąć w ręce stery rodzinnego biznesu z całą pewnością właśnie tego by od ciebie wymagano.
OdpowiedzUsuńCóż, chcąc nie chcąc musisz oddać jedną kwestię swojemu obecnemu trwaniu (bo przecież nie życiu, skoro zazwyczaj lśniąca w promieniach słońca podłoga na zapleczu jednego z wielu luksusowych hoteli stanowiących przykrywkę dla brudnych interesów twojej familii tamtego pamiętnego wieczora pokryła się czerwonym malunkiem, którego rozległość bezwarunkowo świadczyła o tym, iż w normalnych warunkach powinieneś wykrwawić się na śmierć). Od dnia próby samobójczej nie musisz przynajmniej stale udawać kogoś, kim w rzeczywistości nie jesteś. Teraz jeśli już w ogóle przychodzi ci zabijać, to tylko z głodu lub podczas walki na śmierć i życie z jakimś wyjątkowo upartym i opornym Łowcą. To ostatnie jednak wyłącznie w samoobronie, bo mimo ich wyraźnej antypatii do istot takich jak ty, w zdecydowanej większości przypadków starasz się ich jedynie ogłuszyć na tyle, by samemu zniknąć z ich radaru nim w końcu się otrząsną i staną na nogi.
Dzisiejszego wieczoru znów czujesz żądzę krwi. Starałeś się o niej nie myśleć już przez niemal tydzień, ale instynkt przetrwania zmusza cię do działania. Wiesz, że jeszcze parę godzin, a zatopiłbyś kły w kimś ze swojej publiczności, a tego nigdy by sobie nie wybaczył. Ignorując bolące mięśnie i suchość w ustach porównywalną chyba wyłącznie z katuszami odczuwanymi w trakcie zespołu odstawiennego, ruszasz w powolną podróż po najciemniejszych zakamarkach Londynu. Idziesz tak długo aż twoim oczom nagle ukazuje się piękna dziewczyna krzątająca się samotnie w pobliżu grupy namiotów. Blask księżyca muskający czule jej włosy sprawia, że przestajesz nad sobą panować. Zbliżasz się do niej coraz bardziej. Najpierw ukrywasz się w krzakach, potem stajesz w wąskim przejściu między jednym tymczasowym schronieniem a drugim i zwyczajnie czekasz aż nieświadoma twojej obecności biedaczka podejdzie wystarczająco blisko, byś mógł pochwycić ją w pół i, kompletnie nie zważając na jej głośne protesty, wbić się jej w tętnicę szyjną. W tej chwili nie potrafisz myśleć o niczym innym niż zaspokojenie pierwotnego głodu.