and the truth shall bind you

16.07.2026DOPUSZCZENIE WIN pisane przez TOM MAYERS oraz YAUSEF SASSONHUNTER AND HANDLER FORCED COOPERATION
In every cry of every Man, / In every Infants cry of fear, / In every voice: in every ban, / The mind-forg'd manacles I hear London, William Blake

body language, body reading

20.07.2026PLEŚŃ NAD PLEŚNIAMI pisane przez KOSMA WILLBUR oraz YAUSEF SASSONLIFE IMITATES ART ART IMITATES LIFE
O, pardon me, thou bleeding piece of earth! Śledztwo, które może wpędzić cię do grobu.

A jeśli to nie ja jestem centrum wszechświata?

YAUSEF SASSON TAREK ELSEIDIK Skrótowiec: Yausef Sasson, 21 lat, urodzony w Heresie, pogranicznym odłamie łowców, pozostającym na uboczu, tkającym swoją wizję wampiryzmu i świata. Kurier, łowca, Mizrachijczyk. ELCUCO 21 LAT ŁOWCA ON/JEGO DOSTAWCA UBER EATS

I jeśli ten spektakl życia, który uważałem za tak dobrze napisany, ponieważ miałem wrażenie, że został stworzony dla mnie… w ogóle nie został napisany!?

Większość dostaw kończy się w podobny sposób – zostawieniem torby z jedzeniem na wycieraczce. W tych rzadkich przypadkach, gdy ktoś otwiera drzwi, Yausef przemawia poprawną angielszczyzną z bliskowschodnią wymową. Potrafiłby bez, ale to zawsze rodzi zbędne pytania. Świetnie mówisz po angielsku, nasłuchał się. Prawie bez obcego akcentu. Gdzie się tego nauczyłeś? Oczywiście, że mówi świetnie. W końcu urodził się w Anglii. Narodziny Yausefa były darem, cudem istnienia – jak zresztą narodziny każdego dziecka w Heresie. Przyszedł na świat w najcieplejszym miesiącu roku. Zapowiedziawszy się w złotej godzinie, finalnie pojawił się, gdy słońce górowało nad horyzontem i nie mogło już wznieść się wyżej. Stary Maghrebi, prawa ręka Założycielki, popatrzył na jego oczy, usta, brodę, piętę, nos, i zaśmiał się. Proroctwo brzmiało: spójrz na niebo i policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić. Tak liczne będzie twoje potomstwo. A teraz weź chustkę, wydmuchaj nos i popatrz, bo i tam znajdziesz zapowiedź rodu. Jak gwiazdy na niebie, jak piasek na pustyni, jak smarki w nosie, tak rozpleni się twoja krew po ziemi. Yausef prędko wybacza, ale nigdy nie zapomina. Wgłębienie pod jego nosem jest wyraźniejsze niż u przeciętnego człowieka. To ślad po uderzeniu anioła. Odcisk palca przyciśniętego nad górną wargą, by uleciały wszelkie słowa prawdy, które jeszcze w łonie wyszeptywano mu do uszu. Ich górne chrząstki ma lekko zakrzywione, a płatki – blisko głowy. Chwyta je za każdym razem, gdy się sparzy i za każdym razem, gdy zaczyna się denerwować. To dlatego, jak powtarzała matka, że ucho z sercem jest związane. Niejednemu pękło od nadmiaru przykrych słów. Gdy musi przysiąc, kładzie rękę na kroczu – jak przodkowie, tylko inaczej to nazywa. Oni mogli łapać się pod biodro, pod udo, na znak przymierza. Ale Yausef urodził się w 2005 roku, więc lędźwie to dla niego odcinek kręgosłupa. Na znak przymierza może schwycić się za jaja. Rzadko jednak przysięga. Przy obcych nie czuje potrzeby, swoi wiedzą, że zazwyczaj nie kłamie. Mówi prawdę, żeby zobaczyć, co się stanie. Mija się z nią, gdy jest ryzyko, że zbędnie kogoś zrani. Prawda jest ważna. Człowiek ważniejszy. Prawda jest prawem, a prawo to chuj. Tak w końcu mówi twój Bóg. Na Uber Eatsie zwykle dostaje pięć gwiazdek. Jest prędki, zawsze był prędki. W dzieciństwie składał się głównie z długich nóg i wystających, brudnych kolan; na podwórku wyprzedzał każde dziecko. Biegał nawet szybciej niż niektóre starsze chłopaki. Najpierw zamieniono mu buty na sandały, potem i je zabrano. Zmuszono do startowania z opóźnieniem, kilka kroków za resztą, z najgorszego toru. Dołożono przeszkody. Wciąż kazano biegać. Wampir zły, gdy morduje naszych, wampir zły, gdy wysysa możnych, polityków, biznesmenów. Mało kto go dostrzega, gdy bierze się za nędzarzy, wygnanych, ćpunów. Założycielka zrobiła dobrą robotę, przynajmniej na początku. Oburzona niesprawiedliwością, odłączyła się od swojego starożytnego rodu, mierzącego się z wampirami od wieków, od zarania dziejów, kiedy jeszcze walczył o dobro człowieka. Potem – głównie o wpływy między różnymi plemionami łowców. Przyjmuje do Heresu wszystkich. Desperatów, migrantów, dłużników, byłych przestępców, uchodźców, dzieci przemocy, ludzi bez rodu i ochrony, za to z traumami. Daje im dach nad głową, jedzenie, broń, prawo i reguły. Ale to za mało. Człowiek potrzebuje też sensu i wiary – i Yausef o tym wie, bo też tego chce. Przecież jest jednym z nich. Odrzuca zbiegi okoliczności i los, bo przypadek zawsze wygląda jak znak. Bierze go do ręki, obraca, przykłada do ucha. Jeśli szumi, może to morze. Jeśli morze, może Exodus. Jeśli Exodus, trzeba wyprowadzić ludzi. Jeśli trzeba wyprowadzić ludzi, ktoś musi iść pierwszy. Jeśli ktoś musi iść pierwszy, dlaczego nie miałby to być on? Yausef nie jest bogiem. Nie jest nawet prorokiem. Wie, że jest człowiekiem. Ma ciało, które boli, skórę, którą da się przeciąć, serce, które może się zatrzymać, i gniew, który zamienia go w kogoś dużo głupszego niż by sobie życzył. Ma duszę, ale ma też jelita. I język plączący się przy za dużych emocjach. Poci się, krwawi, przy katarze cieknie mu z nosa, a przy seksie uchodzi z niego sperma. Rzadko kiedy mu to przeszkadza. Bo wie też, że nie wszyscy bogowie zaczynają od boskości. Najczęściej – od mitu. I od ludzkiej potrzeby. Reszta to doktryna. Doktrynę można zmienić. Potem naprowadzić na nią ludzi. A jeszcze potem, być może, poprawić Boga. Oko do patrzenia, nos do węszenia i przede wszystkim ucho do nasłuchiwania. Yausef wciska palec w ranę. Jest łowcą. Gdy musi, zabija. Gdy trzeba, okrutnie. Bez większej satysfakcji. Może się dogadać, może się układać. Ma ważniejsze cele. W chwili cierpienia zrobi pewnie to, co większość chłopców. Zawoła matkę. Nie chce śmierci, nie pragnie wieczności. Gilgul mówi jasno – umrzesz, ale twoja dusza wróci. Teorie są różne. Stary Maghrebi powtarzał, że wampir jak pluskwa – wlizie ci do łóżka, opije się krwi i nasra do pościeli. Z dupą, ale i duszą, która nie powędruje dalej, skoro wiecznie trwa.

ODAUTORSKIE Cytat z tytułu i początku karty za tomem szóstym Kota rabina Joanna Sfara, zresztą tytułowy bohater tuż obok spogląda z lewa na lewo.

THE BIG UNSLEEP

14.07.2026CIEĆ DO ŚCIĘCIA pisane przez Doran Gallagher oraz Gordon Goff ZABILI GO I WYSZEDŁ Z TEGO CIAŁO ZAMORDYZM W PRACY STUDIUM W SZKARŁACIE Zakazana morda czy mord zakazany? Czyli o tym, jak Doran Gallagher próbował przesłuchiwać Gordiego Goffa, który drugi raz spierdolił z objęć śmierci.

THE UNHAPPY HOURS

10.07.2026KREW NIE WODA, PIWO TEŻ NIE pisane przez Isobel de Kant oraz Gordon Goff I WANT TO SPEAK TO THE MANAGER TW: FRANCJA, KREW, SANEPID BLOODWEISER Do dna czy totalne dno? Czyli o tym, jak Gordie Goff wszedł do lokalu Isobel de Kant i natychmiast posądził ją o kantowanie.

PERSONAL GIFT. BLOODY PERSONAL

30.06.2026PREZENT OD SERCA. I Z SERCEM pisane przez Korynt Baptiste oraz Gordon Goff PRZESYŁKA Z KRÓTKIM TERMINEM PRZYDATNOŚCI GŁODNYCH NAKARMIĆ UBER BLEEDS Przez tętnicę do serca, czyli o tym, że Korynt Baptiste prezentuje się zaiste, ale Gordie Goff tego nie szanuje. Do diabła z prezentami!

RAVE TO THE GRAVE

27.06.2026KIEPSKI KŁYMAT DO ROZMOWY pisane przez Lotte Eisenhart oraz Gordon Goff HYDRAULIKA (RURA MUSI JEBAĆ) WAMPIRA I ŁOWCZYNI ROZMOWY TAŃCZYĆ? ZATAŃCZY TO CO NAWYŻEJ CIĘCIWA Rura niezgody, czyli o tym, jak Lotte Eisenhart zgotowała Gordiemu Goffowi los gorszy od śmierci oraz wampiryzmu i zesłała go do rejwowej otchłani.

NO SNITCHING, JUST BITCHING

19.06.2026NIE MA NIC GORSZEGO NAD SĄSIADA ZŁEGO pisane przez Tom Mayers oraz Gordon GoffSĄSIEDZI Z PIEKŁA RODEM PRAWDZIWA POEZJA PROSTO Z WINDY CHLANIE I NARZEKANIE Z monitoringiem wśród kretynów, czyli o tym, jak Tom Mayers i Gordie Goff wymieniali sąsiedzkie uprzejmości.

CHESS-BEATING BASTARDS

16.06.2026SZACH-MAT, MATOLE pisane przez Vazha Baptiste oraz Gordon GoffMONARCHIA (KRÓLOBÓJSTWO) PATRIOTYZM (GOD SAVE THE QUEEN) SZACHY W życiu nic nie jest czarno-białe, chyba że szachy – czyli o tym, jak Gordie Goff chciał wylać herbatkę, a Vazha Baptiste uznał, że to zaproszenie do gry i plotek.

NIC SIĘ NIE STAŁO, GORDIE, NIC SIĘ NIE STAŁO

GORDON GORDIE GOFF JEFF DANIELS Skrótowiec: Nieromantyczny wampir z klasy robotniczej, wciąż wkurwiony na chłystka, który go przemienił. Przeżył dwie wojny, własny pogrzeb i sześćdziesiąt lat bez bekonu, więc całą tę poezję wieczności to możesz sobie wsadzić w dupę. On da ci co najwyżej ględzenie, smędzenie i kreatywną wiązankę. ELCUCO 64 LATA NOCNY OCHRONIARZ ON/JEGO WAMPIR PRZEMIENIONY W 1966 Anglia dostała się do finału Mistrzostw Świata, więc Gordie Goff się najebał, poślizgnął na obszczanym kamieniu i zdechł. Znaczy – taka wersja oficjalna. Nieoficjalnie się najebał, poślizgnął, rozwalił głowę, a jakiś debil wypił mu krew i w zamian dał trochę własnej. Więc gdy cały kraj oglądał najważniejszy mecz w swojej historii, Gordie wałkonił się w kostnicy. Gdy tydzień później wszyscy wciąż świętowali, Gordie otworzył oczy w trumnie sześć stóp pod ziemią. Był głodny, wściekły i z piachem w gębie – a co najgorsze, nie wiedział, co z tym finałem. Dowiedział się później. Anglia wygrała. Oczywiście, że wygrała. Oczywiście, że gdy wygrywała, że gdy jeden jedyny raz ten idiotyczny kraj zrobił coś porządnie, Gordie konserwował się w chłodni jak świeża dostawa mięsa. W pewnym sensie wiedział, że tak to musiało się skończyć. Przeczuwał to od dnia, w którym się narodził. (A było to w sierpniu parnym a suchym, wody płodowe zdążyły wyschnąć, zanim baby zaczęły je wycierać). Przecież to jasne, że uczciwemu, zgoła przyzwoitemu człowiekowi – o czym świadczyć mogło to, że tylko półtora sąsiada pozostawało z nim w stanie wojny! – nic dobrego od życia się nie należy. A miało być tak pięknie! Zimne piwo, Anglia w finale, Mags obiecała, że zrobi świnki w kocykach… i dupa. Nawet w spokoju umrzeć nie dali. Nieśmiertelność, kurwa jego mać! Co mu po nieśmiertelności, skoro po pierwsze Anglia już nigdy nie sięgnęła po Puchar, po drugie nawet gdyby sięgnęła, to chuj z tym, bo pewnie stałoby się to przed zmrokiem, po trzecie nie można jeść na śniadanie jaj sadzonych, kiełbasek i boczku, co jest tym bardziej nie fair, że przecież cholesterol w końcu nie ma znaczenia. Na domiar złego Arsenal znowu wygrał Ligę, jebańcy. I tak to jest. Musi wciąż egzystować, więc egzystuje – żeby sobie to uprzyjemnić, ględzi, smędzi i narzeka na każdym kroku. Łowcom czasem kogoś sprzeda, ale tylko tych, którzy sobie zasłużyli. Czyli go czymś wkurzyli. Szczególnie jedno wampiradło zajmowało wyjątkowe miejsce w sercu Gordiego. Ten ścierwojad, co to go przemienił. Kurwa twoja arystokratyczna mać, ty jebany cymbale z dupy wyjęty, worku gówna z kandelabrem w cipie, wypomadowany skurwysynu, zasrany wypierdku w żabocie, chuju niewymyty, chodzące potwierdzenie, że twój stary powinien założyć gumę – pewnego dnia cię znajdę i zajebię, kochaneczku.

Odautorskie Siemka, to tak na poważnie, żadna parodia. Śmiertelnie poważnie nawet, choć ponoć w Londynie 2026 śmiertelność spada. Ta naturalna przynajmniej. To co, zapraszam wszystkich, którzy zniosą grumpy dziada.

KOLEJNOŚĆ SZKÓD PONIESIONYCH

SPIS NAJGORSZYCH WYDARZEŃ W ŻYCIU GORDIEGO GOFFA
16.06.2026
w trakcie CHESS-BEATING BASTARDS PISANY Z VAZHA BAPTISTE
W życiu nic nie jest czarno-białe, chyba że szachy – czyli o tym, jak Gordie Goff chciał wylać herbatkę, a Vazha Baptiste uznał, że to zaproszenie do gry i plotek.
PATRIOTYZM (GOD SAVE THE QUEEN) MONARCHIA (KRÓLOBÓJSTWO) SZACH-MAT, MATOLE
19.06.2026
w trakcie NO SNITCHING, JUST BITCHING PISANY Z TOM MAYERS
Z monitoringiem wśród kretynów, czyli o tym, jak Tom Mayers i Gordie Goff wymieniali sąsiedzkie uprzejmości.
NIE MA NIC GORSZEGO NAD SĄSIADA ZŁEGO PRAWDZIWA POEZJA PROSTO Z WINDY CHLANIE I NARZEKANIE
27.06.2026
anulowany! RAVE TO THE GRAVE PISANY Z LIESELOTTE EISENHART
Rura niezgody, czyli o tym, jak Lotte Eisenhart zgotowała Gordiemu Goffowi los gorszy od śmierci oraz wampiryzmu i zesłała go do rejwowej otchłani.
KIEPSKI KŁYMAT DO ROZMOWY HYDRAULIKA (RURA MUSI JEBAĆ) TAŃCZYĆ? ZATAŃCZY CO NAJWYŻEJ CIĘCIWA
30.06.2026
w trakcie PERSONAL GIFT. BLOODY PERSONAL PISANY Z KORYNT BAPTISTE
Przez tętnicę do serca, czyli o tym, że Korynt Baptiste prezentuje się zaiste, ale Gordie Goff tego nie szanuje. Do diabła z prezentami!
PRZESYŁKA Z KRÓTKIM TERMINEM PRZYDATNOŚCI UBER BLEEDS PREZENT OD SERCA. I Z SERCEM
10.07.2026
w trakcie THE UNHAPPY HOURS PISANY Z ISOBEL DE KANT
Do dna czy totalne dno? Czyli o tym, jak Gordie Goff wszedł do lokalu Isobel de Kant i natychmiast posądził ją o kantowanie.
TW: FRANCJA, KREW, SANEPID BLEEDWEISER KREW NIE WODA, PIWO TEŻ NIE
14.07.2026
w trakcie THE BIG UNSLEEP PISANY Z DORAN GALLAGHER
Zakazana morda czy mord zakazany? Czyli o tym, jak Doran Gallagher próbował przesłuchiwać Gordiego Goffa, który drugi raz spierdolił z objęć śmierci.
CIEĆ DO ŚCIĘCIA ZAMORDYZM W PRACY ZABILI GO I WYSZEDŁ Z TEGO CIAŁO

DUPY ZAWRACACZE

ŻONA MAGS LANDRYNECZKA MARGARET GOFF,
DE DOMO DRINKWATER
AIN’T NO SUNSHINE

Dopust boży Gordiego, cierń w dupie, najświętsza cholera domowego ogniska i miłość życia oraz nie-życia też. Przeżyli razem kopę lat, dwie wojny, dzieci, rachunki, jego chrapanie, jej uszczypliwości i małżeństwo oparte głównie na miłości, awanturach oraz herbacie robionej na przeprosiny, bez pytania.
Na początku sierpnia 1966 roku Mags pochowała Gordiego, przekonana, że stary dureń wreszcie doprowadził swoje życie do końca w najgłupszy możliwy sposób. Trzydzieści lat później, w 1996, Gordie pochował ją. Nie oficjalnie, rzecz jasna. Stał z daleka, po zmroku. Baba miała dużo sił witalnych. I, co gorsza, rację w większości spraw.

POTOMKOWIE MALEŃSTWA STARUCHY LINDA GOFF,
ALAN GOFF KIDDING ME

Dzieci Gordiego i Mags. W 1966 pochowali ojca, nie wiedząc, że ten obudzi się później pod ziemią i przez następne dekady będzie patrzył na nich z dystansu. Kochał ich po swojemu, czyli narzekając, wymagając i pilnując, żeby żaden skurwysyn nie podszedł za blisko.
Linda miała 36 lat, Alan 28, kiedy po raz ostatni widzieli ojca. W drugą stronę to oczywiście nie działało, bo Gordie doglądał swoje maleństwa z daleka, z rosnącą zgrozą przyjmując fakt, że jego córeczka to starucha dobijająca do dziewięćdziesiątki, a synek też stał się stetryczałym prykiem po osiemdziesiątce.

ABONENT CZASOWO NIEDOSTĘPNY

20:42